Andok

ok-Üzgün-Çocuk-Silüeti-1280x720 Andok

Andok

Sıcaklığı daha yeni düşmüştü. Elini uzatınca başta fark edilmese de içine atılan hayat kaynağının tadında bir lezzet artırma özelliği vardı. Meraklı bakışlar arasında zamanla artan umutlar ve gelen  sonuçtan fazla pay alma isteği rekabeti artırıyordu.Anlamsız çekişmeler , artan kızarıklığın neticesinde daha da belirginleşiyordu. Jodi bu olaya sonradan dahil olmuştu.Geçmişte zihninde kalan susamışlık, izinden gelen baygınlığı bastırma isteği diğerleri gibi olmasına yol açtı.
Şair ruhlu sürekli etrafında görmek istediği , bunu kendine amaç edindiği  mücadeleyi, şimdi burda fütursuzca sergilenmesinden hoşnut olmuştu. Yanında oturan yarı baygın Mida’ya , kalk yarım kalan işini bitir der gibi sert bir bakış attı. Mida ise enerjisinin kalan son damlasına , sevdiklerine yapacağı son sarılışı düşlüyordu. Ölümünün farkındaydı.Kalkmaya çalışıyordu.Kızgın ateşin önünde içini körükleyerek , kendisine düşmanmış gibi bakan sabırsız varlıklara en iyi olanı sergilemek istiyordu. Fakat ayaklarını hissedemiyordu.Kolları istemsizce kalan işi bitirmeye çalışarak Mida yı şaşırtıp istemsizse öfkelenmesine ve bağırmasına  yol açtı.  Jodi bu durumu fark etti.
Sonradan geldiği için canavara dönüşümü tam anlamıyla bitmemişti.Onda ki farkındalık, diğerlerine göre hala bitmemişti. Mida ya baktı.
Ve sordu.
“Neden öfkelisin ? Senin bu yaptıklarına ulaşmak isteyen çok kişi var. Sen ise hep ulaşansın. Mutlu olman gerekir. “.
Mida :
“Ben en yakın olanım . Fakat dokunmam yasak. Bu kadar yakındayken bile hiç ulaşamamak ,işte bu sizin benden şanslı olduğunuzu gösterir. “.
Tam o esnada , Sima ve Sekiz de belirdi. Sayı artıyordu. Gruplaşmalar da öyle.Bir anda alışılmadık bir düzen, baskısını yitirerek canavarların geri çekilmesine  sebep oldu.. Söylenen sözlerden mi yoksa Andok ‘un yukardan belirmesinden mi olduğu bilinmez ama Şair ruhlu bu durumdan hiç memnun değildi. Askerleri emrine tam itaat edemiyordu.Her tarafta korku hakimdi.Mida uç tarafa bakarak öfkesinin yerini alan ve  uzun zamandır özlediği bir duyguyu anımsadı. Umut…
Jodi ye bakarak.
“Bir anda Andok belirdi. Sebebini biliyor musun ? “,diye sordu merakla.
Jodi :
” Sebebi olması önemli mi ?
Seni haksız çıkardı . İçine umut geldi. “….

Menzeher Karadoğan

Ağustos’un kavurucu sıcağında F. Kafka.’nın ölümünün 67. yılında Muş ilinde dünyaya geldi. İlk okul ve lise öğrenimini memleketinde tamamladıktan sonra İstanbul Marmara Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği okudu .Şu anda kurumsal firma yazılım danışmanlık ve eğitimi üzerine çalışmalar yapmakta . Metropol’ün yoğun ve yorucu hayatından uzaklaşmak ve anlamlandırmak için yazmayı seçti . Hala pişman değil ..

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: