Denemeler

a-840x420 Denemeler

Annem ,bir köprüdür bu sürgüne gelişime. Annem, sağlam bir ağacın kökleri hayata tutunuşuma. Annem ,hep çocuk hissettiren bana. Herkesin bir inzivaya çekildiği vakit vardır. Annem, benim Hira mağaram… Hani kalp hüzünlenir ya, sessizleşir insan .Yıkık harabelerin betimlemesi gibi yaşam sürer. Sonra annem anlar ,evladını bilir hemen. Ama neyin var demez. Akıllı kadın annem vesselam. Bir şaka yapar yahut bir iş yaptırır. Sonra sözcükleri işin arasına ustaca serpiştirir. Öğüt vermez de eyleme geçirir. Bilir çünkü beni, bu inatçı kız ölse dinlemez. Gerçi annem ne dese yaparım. Sizin de hayatta anneniz ne dese doğru çıkıyor mu? Bazen şaşıp kalıyorum… Peki siz vatan sağ olsun diyen bir anne gördünüz mü? Sizleri bilmem ama bana çok dokunur içi yanan annenin sözleri. Boğazımda bir düğüm olur. O nasıl bir vakardır ya Rabbi? O nasıl bir dik duruş, nasıl bir asalet.. Acılara tutunmak bu olsa gerek. Bir de vatan evladı yetiştiren annelere şaşıp kalırım. Nasıl bir yıkılmazlık o. “Sen oğlunu geri dönmez say annem ben ölürsem belki vatan sağ olur ..” Siz hiç diğer annenin oğlunu kaybedişini haberde izleyip ağlayan anne gördünüz mü? Sonra kendi oğluna ufak bir tembih. “Ey oğul!Önce vatan millet ,sonra ana ve yâr. ”

Mücahide bir kadın düşünün. Bir evlat yetiştiren. Annemden öğrendim mücahideliği de mücadeleyi de. Bu ülkede analar bayrakla dertleşir hep. Tenzile anne de Hüma anne de Gülbahar anne de … Gün olur testiye hapsedilmiş su damlası gibi yorulunca bayrağa anlatırlar her şeyi. Öyle ya sancaktar kadın olmak kolay mı? Bu dünyada atılan taşlara kafa tutmak kolay mı kardeşim? Son söz üstaddan olsun ;
“Gel
Anne ol
Çünkü anne
Bir çocuktan bir Kudüs yapar.”

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: