Sınıfta…

Derste-Parmak-Kaldıran-Kız-1280x854 Sınıfta...

Derste Parmak Kaldıran Kız

Sınıfta…

Gerektiği kadar önemi vermedi. Sadece susmuş olması,yapılmış zulme göz yumması gibiydi. Gittikçe artan ve kanını emen bir sivrisinek gibi baskıyla karşı karşıya. Ne olduğu  ya da neyi amaçladığı belirsiz düşmanlara karşı kendinden emin bir vaziyette oturmuştu .
Etrafında onlarca insan onu dinliyordu. Rahat olması ve kendisine sorulanları geçiştirmesi yüzünden ortamda gergin bir hava hakimdi.Zaman kazanmaya çalışıyor gibiydi.
Bunu anlayan biri hemen ayağa kalkarak sordu.
– Neden sürekli sol tarafa bakıyorsunuz ? Daha ne kadar bekleyeceğiz sizi ?
Hemen cevapladı .
-Adın ne ?
Diye sordu. Beklememişti bu soruyu, az zaman geçince atıldı.
– Sima.
O devam etti.
– Solundaki kim peki ?
-Tanımıyorum. Bir önemi var mı ?
-Hayır yok. Peki benim sol tarafa  bakmamım bir önemi var mı ?
Garip bir cevaptı. Kibrinin doruklarında ve belli ki diğerlerinden fazlaca şey yaşadığını zannedip bununla övünüyordu. Tıpkı sabah  güneş doğduğunda bunu fark edenin sadece kendi olduğunu farkedip önünde durması gibi. Diğerlerinin görmesine engel olması gibi.Eski bir binanın zemin katında küçük bir odaydı burası. Ahşap sıralar ve tahmini on yada on beş adet sandalye vardı. Bir de köşesi kırık sınıf tahtası .  Islak bezin  gün boyunca tahtanın silinmesi için kullanılması , tebeşiri yazınca ince gıcırtılı bir ses çıkarmasına vesile olmuştu.
Sol tarafta çıkış kapısı , zilin çalıp açılmasını bekliyor. En arkada oturan Rama, tıpkı Sima gibi ayağa kalktı. Kapıya doğru yürümeye başladı.Bunu farkeden umursamaz öğretmenle bakıştılar. Öğretmen sordu :
– Nereye gidiyorsun? Daha vakit var.
Rama:
-Ben kapının ardında kimin ya da neyin olduğunu biliyorum. Size göstermem gerek.
Dakikalarca sınıftaki sessizlik, en sonunda  bozulacaktı. Merak duygusu alevlendi bir an. Rama’nın sıra arkadaşı da bu olaya dahil oldu ve yanına doğru yürüdü.
Rama :
– Mida senin gelmene gerek var mı ?
diye sordu sıra arkadaşına.
Mida :
-Hayır, ama merakım yüzünden geldim. Daha yakından görmeliyim.
Öğretmen yine kendinden emin bir şekilde en ön sırada oturan Jodi yi işaret ederek kolunu kaldırdı ve
-Hayır kapının ardındakini sadece o biliyor, dedi.

Menzeher Karadoğan

Ağustos’un kavurucu sıcağında F. Kafka.’nın ölümünün 67. yılında Muş ilinde dünyaya geldi. İlk okul ve lise öğrenimini memleketinde tamamladıktan sonra İstanbul Marmara Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği okudu .Şu anda kurumsal firma yazılım danışmanlık ve eğitimi üzerine çalışmalar yapmakta . Metropol’ün yoğun ve yorucu hayatından uzaklaşmak ve anlamlandırmak için yazmayı seçti . Hala pişman değil ..

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: