Sonbahar Mektubu

sevgiliye-mektup-1024x683 Sonbahar Mektubu

Bak gelmedin yine dostum. Kaç sonbahar geçti. Kaç hüzün sarısı yüzümle seni aradım. Bazen bir yaprağın düşüşündeydin, bazen bir yaprağın sararışında…
Bir ilkbahardı gidişin, hayatımı sonbahara çevirerek gitmiştin. Çiçekler boynunu bükmüştü. Şeftaliler pembe çiçekler açmıyordu artık. O beyaz limon çiçeklerinin kokusu kalmamıştı.
Bilmem kaç yangın yaşadım yağmurun altında. Su tanecikleri bilmem kaç kıvılcımımı yangına çevirmişti.
Eyyüb’ün sabrıyla bekliyorum seni…
Bazen postacının sesiyle uyanıyorum. Elime uzattığı mektupla gözlerim ilkbahar yeşili oluyor. Sonra sana yazdığım mektubu elimde buluyorum.Ellerim… ellerim bir yaprağın eşliğinde yere düşüyor. Yaprak yaprak kuruyor ellerim… kanıyor… Kendi mektubumu okumanın acısıyla ağlıyorum.Düşler bulvarında yürüyorum ve mutlu düşler kuruyorum. Ama sen yoksun dostum. Gelsen gerçek olur belki mutlu düşlerim. Senden bana kalan bir papatyanın sarılığıydı. Sen gidince sarıyla bütünleştim ve yeşile hasret yaşadım senelerce… Salkım salkım mutluluk topluyorum vuslat bağlarından. Eğer sen bir gün gelirsen, salkım salkım mutluluk koyacağım ellerine. Mor menekşeler açtıracağım gözlerinde. Yeter ki gel… gel de açılsın çiçekler…
Bak bir yaprak daha düştü…
Sarışınlığı sana benziyor sanki. Ağacı terk edişi de…

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: