Sorgu Odası

d65c88d675c0174d2f866924dc089d87_1283889887 Sorgu Odası

sorgu odası

Direniş, yaşamak için bir umut aşılamıyor zihinlere. Sadece saklanan yalnızlığa bir tedavi ,
çekilen onca sıkıntıya bahane olarak görülebilir. Susmak bazen çözüm olsa da ,kimilerinde bazen tersini yapmak bile aynı sonucu doğuruyor.Tıpkı şu an olduğu gibi.Genişçe salonda ayakta iki insan ,birisi yere bakarken diğeri de onun gözlerini arıyordu. Cevap aramak istemişçesine hem de öfkeli bir biçimde.
Jodi, sol ayakkabısının açılan bağcıklarını bağlamak için eğildi. Az önce ona karşı söylenen azarlamaların sesini biraz da olsa az duyabilmişti . Babasının öfkesi ,daha önceki hiddetlerinden biraz farklıydı ,bu sefer gözleri de dolmuştu. Konuştuğunda karşısında bir çocuk olduğunu bile unutmuştu. Nasıl davranması gerektiğini bilmesine rağmen bu seferki yapılan hataya göz yumamazdı.Saldırmaya devam etti ve sordu:
-Bunu sen yapmış olamazsın . Birisi seni bu hataya sürüklemiş olmalı.Kim? İsim ver bana.
Jodi,duraksadı bir an. İçine düştüğü bu girdaptan bir çıkış yolu aklına geldi. Suçu başkasına atacaktı. Fakat sürekli evde yaşadığından pek bir dostu yoktu. Annesi olamazdı, aklına bir tek sabahları penceresinden selamlaştığı ve pek de tanımadığı yeni arkadaşının ismini söyleyecekti. Dudaklarının ucunda hafif bir titreme başladı. Kekeliyordu şu an. Kalp atışları az önceye nazaran daha hızlı atmaya başladı.Sanki bir şey onu kelimelerin ağzından çıkmasına izin vermiyormuş gibi his bırakmıştı.
Annesi arkasında belirdi.
Jodi,vicdanın konuşmana engel oluyor.
Bu sözlerden hemen sonra Jodi:
-Baba, Zara yaptı bunları. Benim bir suçum yok,dedi.
Annesine dönerek:
“Anne ,vicdan nedir? ”.
Tuhaf bir şaşkınlık…
Beklentiler değişiyordu herkeste…

Menzeher Karadoğan

Ağustos'un kavurucu sıcağında F. Kafka.'nın ölümünün 67. yılında Muş ilinde dünyaya geldi. İlk okul ve lise öğrenimini memleketinde tamamladıktan sonra İstanbul Marmara Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği okudu .Şu anda kurumsal firma yazılım danışmanlık ve eğitimi üzerine çalışmalar yapmakta . Metropol'ün yoğun ve yorucu hayatından uzaklaşmak ve anlamlandırmak için yazmayı seçti . Hala pişman değil ..

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: